Przyrost zapotrzebowania na mieszkania uwolnił ceny na rynku i uwolnił spod panowania wspólnot mieszkaniowych, które funkcjonowały największym inwestorem w tej branży przez długie lata. W samodzielne życie wszedł następny wyż demograficzny. Młodzi ludzie na starcie dorosłego życia coraz częściej dążą do samodzielności nie zawsze dopiero po założeniu rodziny. Są samodzielni i na wzór z zachodu wcześniej rozpoczynają pracę zawodową i równolegle się kształcą i studiują, chcą być więc samodzielni. Bardziej zdecydowanie i bez niepokoju opuszczają rodzinne gniazda niż ich rodzice, którzy niby stawali się samodzielni się wyjeżdżając do większych miast na studia, ale tylko niektórzy pracowali a reszta dość długo dążyli do mieszkań po rozpoczęciu kariery zawodowej. Niektórzy po ukończeniu bardzo poszukiwanych zawodów jak nauczyciel, lekarz, weterynarz, mogli powrócić z określoną pozycją w rodzinne strony tam mogli oczekiwać na pomoc rodziny, na przykład w postaci działki pod budowę domu na ojcowiźnie. Niektórzy z nich ze zdobytym poszukiwanym zawodem znalazła się w miejsce gdzie zakład pracy załatwiał im mieszkanie. Najczęściej oczywiście przez zdobycie członkostwa w wspólnocie mieszkaniowej, która miała wtedy najpotężniejszą władzą na polu nieruchomości.